وبلاگ ‍‍‍لژیون آقای محمد افرازه

گاهی از اوقات ما یک تصمیم را در یک شرایط ایده آل و عالی می گیریم، یا به تعبیر دیگر ما در یک سیستم و شرایطی فرمانروایی می کنیم که همه چیز ایده آل است و هیچ مشکلی برای تصمیم گیری وجود ندارد که این کار بسیار آسان و سهل است پس فرمانروایی بر یک سیستم پایدار کار بسیار راحتیست و همه قادر به انجام آن هستند.گاهی اوقات ما یک سیستمی را باید فرمانروایی کنیم که از هر طرف بحران وجود دارد و باید آن را به گونه ای مدیریت کنیم تا آن شرایط خاص به شرایط عادی بازگردد.پس مدیریت به دو بخش تقسیم می شود یک مدیریت بر یک سیستم پایدار ،دو مدیریت بر یک سیستم ناپایدار

در جهان امروز مسئله ای مطرح می شود به نام مدیریت بحران،یعنی تصمیم گیری و مدیریت در شرایط سخت و بحرانی؛به طور مثال وقتی در شهری زلزله رخ می دهد آن شهر وارد شرایط بحرانی می شود یعنی آن شهرگاز ندارد،آب ندارد، خانه ها تخریب شده است و هزاران مشکلات دیگرکه باید تلاش کرد تا آن شهر به وضعیت عادی برگردد.ما در کنگره یک سیستم بحرانی داریم زیرا همه افراد و اعضاء و خانواده های آنان در شرایط سخت و بحرانی هستند

این مسائلی که مطرح شد کاملا برای مسافران سفر اول صدق می کند یعنی کسی که سفرش را شروع می کند در شرایط بحرانیست که روح و روان و جهان بینی آن کاملا نامتعادل است و زلزه عظیمی در شهر وجودی آن فرد رخ داده است که او باید طوری مدیریت کند تا شرایط به وضعیت عادی بازگردد.ما در سفر اول می خواهیم خودمان بر خودمان فرمانروایی و مدیریت کنیم و این مدیریت(مدیریت بحران)یک هنر است که باید بر خودمان ،درونمان؛خانواده یمان ،مدیریت کنیم

باید دانست برای حل مشکلاتمان در سفر اول باید تلاش کرد،نمی شود یک گوشه بنشینیم و بگوییم خدایا مشکلات من را حل کن پس باید این نکته را همیشه مدنظر داشته باشیم که خودمان در حل مشکلاتمان نقش کلیدی و سازنده را ایفا می کنیم

در کتاب 60درجه آمده،انسان گاهی مانند پرنده ای است که در یک کشتی سوار است،منظور از پرنده همان روح یا نفس انسان است و منظور از کشتی همان جسم انسان است.انسان که مانند پرنده بر کشتی سوار است دنیا را از روزنه همان کشتی مشاهده می کند که در افکار و اندیشه خود گاهی می خواهد آن کشتی را به پرواز درآورد،پس گاهی، هم جسم و هم روح در حال سفر است و گاهی هم به صورت راکد است.زمانی که انسان درگیر اعتیاد است خودش هم می داند که باید جایش را تغییر دهد و خود را رها کند و برای این امر باید حرکت کند و با حرکت هم گاهی اسیر امواج و مشکلات و نتگناها قرار می گیرد،منظور از امواج همان فشار خماری یا تصویرسازی ذهنی یا مشکلات خانوادگیست.ما گفتیم برای حل مشکلات باید حرکت کنیم و این حرکت نیاز به نیرو دارد،ما باید به نیروی درون خود تفکر کنیم و از آنها قوت بگیریم

انسانها وقتی که در شرایط بحرانی قرار می گیرند دو راه را تصور وانتخاب می کنند. یک می گویند ما که خواهیم مرد و از بین خواهیم رفت و به این صورت از قبل خودش را به شکست و مرگ محکوم می کند،در این شرایط شخص از نیروهای مثبت درونی خودش هیچ بهره ای نمی برد و از نیروی منفی خودش استفاده می کند و به این ترتیب به قهقرا و تاریکی فرو می رود.درانتخاب دیگر،انسان می توند از نیروی مثبت خود استفاده کند مثلا می گوید:من باید از این طوفان به سلامت عبور کنم ، من می توانم از این بحران عبور کنم،من باید سالم به مقصد برسم.اگر انسان با این دیدگاه به مسائل سخت و بحرانی نگاه کند آرام آرام قدرتی در درونش شکل می گیرد و از نیروهای درون خود به نحو احسن استفاده می کند در ضمن اگر به این صورت به مسائل نگاه کنیم مطمئنا خدا هم ما را یاری خواهد کرد

پس باید به این نکته توجه داشت که همه چیز در درون ماست و چیزی که ما را متهول می کند در درون خود ما وجود دارد،پس قدرت درون نکته بسیار مهمیست که اگر منفی باشد می تواند انسان را به طور کامل تخریب کند و اگر مثبت باشد می تواند او را به کمال برساند.انسان می تواند از افکار درون خود قدرت بگیرد و از این قدرتی که خداوند در اختیار انسان قرار داده به خوبی استفاده کند و ما برای حل مسئله اعتیاد در سفر اول می توانیم ازین نیرو استفاده کنیم و به نقطه رهایی برسیم

پس ما باید اندیشه و تفکراتمان را وسعت بدهیم ،ما باید گذشته را از یاد ببریم و برای جسم و روح خودمان جور دیگر تفکر کنیم.برای خلاصی از اعتیاد باید نوعی دیگر باشیم باید تفکراتمان را عوض کنیم.باید بدانیم برای رهایی ما کار سختی را در پیش داریم ولی این امر شدنیست اگر حرکت و تلاش کنیم پس لنگر کشتی را بکشیم.باید دانست زمانی که انسان به طرف مثبت و روشنایی حرکت کند امدادهای الهی هم به کمک او می آیند و او را در مسیر و هدفش یاری می دهند وهمینطور بالعکس.پس اگر لنگر کشتی را بکشیم خداوند هم یاریمان می دهد .در گذر گاههای زندگی سختی،مشکلات و ظلمات زیادی وجود دارد ولی این مشکلات قابل حل است حتی سخت ترین آنها،می توان غیر ممکن را ممکن کرد مشروط به اینکه راه استفاده از نیروی مثبت درونی را یاد بگیریم

تهیه و تنظیم توسط مجید بسطامی