وبلاگ ‍‍‍لژیون آقای محمد افرازه

اگر امکان دارد کمی از تاثیر مواد مخدر بر جسم و روانتان و یا حال و هوای آن زمان برایمان صحبت کنید ؟

من پس از چند سال استفاده از شیشه یک آدم افسرده و پرخاشگر به تمام معنا شده بودم به طوری که شاید در روز چند کلمه هم صحبت نمی کردم.همین موضوعات باعث شد که به پزشک هم مراجعه کنم که ای کاش نمی کردم.روزانه حدود 12 عدد قرص مصرف می کردم میشه گفت به یک مرده متحرک تبدیل شده بودم ولی دیدم دیگه نمی تونم قرص بخورم و همین موضوع باعث شد مصرف شیشه را بالا ببرم تا مصرف قرصم رو قطع کنم.یادم میاد آخرهای مصرفم وقتی شیشه می کشیدم همراهش گریه می کردم یعنی دوست نداشتم بکشم ولی چاره ای نداشتم.وای که عجب دوران بدی بود

میشه ازتون سوال کنم موادهایی که مصرف کردید چی بود ؟

اول با مشروب شروع شد بعد از دو سال استفاده از مشروب شروع به کشیدن تریاک کردم بعد از اون شیشه و قرص

از نحوه آشنایی خودتان با کنگره کمی توضیح دهید ؟

من توسط پسرخاله ام که در دادگستری مشغول وکالت است با کنگره آشنا شدم خوب ایشان هم به خاطر شغل و تجربه ای که تو این ضمینه داشت کنگره را به من معرفی کرد .پسرخالم به من گفت که من آدم های معتاد زیادی رو دیدم که ترک می کنند ولی دوباره به اعتیاد برگشت می خورند ولی چند تا از دوستان، با کمک کنگره به زندگی برگشته اند و حالت خیلی طبیعی دارند البته باید این را اضافه کنم که من هیچ کدام از حرفاشو باور نکردم ولی خیلی زود به حرفش رسیدم

آیا در زمان مصرف اقدامی برای ترک یا درمان داشتید ؟

بله هم به صورت سقوط آزاد که بیشترینش حدود 40 روز بود هم به وسیله قرصهای گیاهی که جسمم را به هم ریخته بود از گوارش بگیر تا سر دردهای مزمن و هم با مراجعه به پزشک که از لحاظ روحی که سخت ترین دوران اعتیادم بود

میشه برای ما بگید چه چیزی باعث ماندگاری شما در کنگره شد ؟

اولین چیزی که من هیچ موقع به این صورت تجربه نکرده بودم محبت بود.همیشه من عشق و محبت را طور دیگه ای میدونستم .من فکر می کردم همیشه عشق بین دو جنس مخالف اتفاق میفته، من شاید عاشق فردی می شدم ولی آیا عاشق خودم بودم.مسئله بعدی که باعث جذب من شد آموزشهای منحصر به فرد کنگره بود.مثلا همیشه به من می گفتند خدا مهربونه انشالله شفا بگیری و.. در مهربانی خدا هیچ شکی نیست ولی تا من حرکت و تلاش نکنم آیا این عقلانیست که خدا من را به خواسته ام برسونه مسلما نه

اگر ممکنه کمی از سفرتان برایمان صحبت کنید ؟

سفر اولم را از سال 89 شروع کردم.در 5 ماه اول سفرم هنوز باوری به رهایی نداشتم،ناامیدانه سفر می کردم ولی بعد از چند ماه احساس خوبی به من دست داد ،احساس سبکی ،انگار تازه داشتم از قفس آزاد می شدم واقعا باور اینکه میشه رها شد برام لذت بخش بود.از اون موقع بود که سفرم را خیلی محکم ادامه دادم تا در تاریخ 90.10.16 به رهایی رسیدم

و سوال آخر اینکه آرزو و هدفتان برای آینده چیست ؟

مهمترین آرزو و هدف من برای آینده این است که در امتحان کمک راهنمایی که چند روز دیگه برگزار میشه بتونم نمره قبولی بگیرم تا به این وسیله بتونم به همنوعانم خدمت کنم.من تمام تلاشم را می کنم و امیدوارم با کمک خداوند به این مهم دست پیدا کنم.

با آرزوی موفقیت برای وحید عزیز

ویرایش و نوشته شده توسط مجید